Mund të keni diploma, njohuri të jashtëzakonshme dhe aftësi që të tjerët i admirojnë, por prapëseprapë të mos arrini sukses financiar. Një krahasim i lashtë ofron një shpjegim që ia vlen të mendohet
Mund të përfundoni fakultetin me notat më të larta, të lexoni qindra libra dhe të shkëlqeni në profesionin tuaj, por përsëri të keni vështirësi për të siguruar të ardhura të mjaftueshme. Ndërkohë, dikush me arsimim shumë më modest mund të ndërtojë një biznes të suksesshëm dhe të fitojë shumë më tepër.
Pse ndodh kjo? Përse inteligjenca dhe njohuritë nuk shndërrohen gjithmonë në mirëqenie financiare?
Një përgjigje interesante mund të gjendet në një urtësi të lashtë hebraike, e cila thekson dallimin ndërmjet asaj që dimë dhe asaj që bëjmë me njohuritë tona.
Një mësim i lashtë që mbetet aktual
Mishna është një nga tekstet themelore të traditës fetare hebraike. Një pjesë e saj, e njohur si Pirkei Avot, që përkthehet si “Mësimet e etërve”, përmbledh thënie dhe këshilla morale të mësuesve dhe rabinëve hebrenj.
Ndryshe nga pjesët që trajtojnë kryesisht rregulla fetare dhe juridike, kjo përmbledhje përqendrohet te mençuria, ndershmëria, përgjegjësia, marrëdhëniet njerëzore dhe sjellja e drejtë.
Në një nga mësimet e saj, theksohet se mençuria e atij, veprat e të cilit janë më të shumta se njohuritë, mbetet e qëndrueshme. Ndërsa mençuria e atij që di më shumë sesa vepron, nuk ka themele të forta.
Për ta shpjeguar këtë, teksti përdor krahasimin me dy pemë: njëra ka shumë degë, por pak rrënjë dhe rrëzohet lehtë nga era; tjetra ka më pak degë, por rrënjë të fuqishme që e mbajnë të palëkundur edhe përballë stuhive.
Mesazhi është i qartë: njohuritë marrin vlerë të qëndrueshme kur shoqërohen me veprime.
Pse njerëzit inteligjentë ndonjëherë mbeten në vend?
Përfytyroni një person që prej vitesh dëshiron të hapë biznesin e vet. Lexon libra, ndjek ligjërata, studion tregun dhe harton plane të hollësishme.
Megjithatë, hapi i parë shtyhet vazhdimisht.
Herë mendon se nuk ka përvojë të mjaftueshme, herë frikësohet nga dështimi, ndërsa herë të tjera pret momentin ideal.
Në të njëjtën kohë, dikush tjetër fillon me një ide modeste, bën gabime, mëson prej tyre dhe gradualisht ndërton diçka të suksesshme.
Dallimi nuk qëndron domosdoshmërisht tek inteligjenca, por te gatishmëria për t’i kthyer njohuritë në veprim.
Mendimi i tepërt, frika nga gabimet dhe kërkimi i përsosmërisë mund t’i pengojnë njerëzit të marrin vendime që do t’u hapnin mundësi të reja.
Kur njohuritë nuk shndërrohen në të ardhura
Edhe ekspertiza e jashtëzakonshme profesionale nuk garanton domosdoshmërisht fitime të larta.
Përveç njohurive, rëndësi ka edhe aftësia për t’i paraqitur ato, për të negociuar pagën, për të krijuar marrëdhënie profesionale dhe për të njohur mundësitë e zhvillimit.
Një person mund të jetë jashtëzakonisht i aftë në profesionin e tij, por të mos kërkojë kurrë ngritje page, të mos guxojë të ndryshojë vendin e punës ose të mos e shfrytëzojë një mundësi që i ofrohet.
Natyrisht, pasuria dhe varfëria nuk varen vetëm nga vendimet individuale. Rrethanat familjare, kushtet ekonomike, mundësitë e punësimit dhe pabarazitë shoqërore ndikojnë ndjeshëm në suksesin financiar.
Gabimi që mund të na kushtojë më shumë sesa mendojmë
Urtësia e lashtë nuk është një formulë për t’u pasuruar dhe as një shpjegim i drejtpërdrejtë i varfërisë. Ajo është, para së gjithash, një mësim etik mbi rëndësinë e veprimit.
Megjithatë, mesazhi i saj mund të zbatohet edhe në jetën profesionale dhe financiare.
Nuk mjafton gjithmonë të dini çfarë duhet bërë. Shpesh duhet edhe guxim për të filluar, gatishmëri për të mësuar nga gabimet dhe këmbëngulje për të vazhduar.
Prandaj, në vend që të mendoni vetëm se çfarë njohurish të tjera ju mungojnë, ndoshta ia vlen t’i bëni vetes një pyetje tjetër: Çfarë di tashmë, por ende nuk kam guxuar ta vë në praktikë? /Telegrafi/